خانه / مقالات / با کمبود استعداد نویسندگی چه کنم؟

با کمبود استعداد نویسندگی چه کنم؟

نگرش خود را اصلاح کنید

برای این که بفهمید در نویسندگی چه قدر استعداد دارید، باید ببینید با چه سرعت و چه کیفیتی پیشرفت می‌کنید. نشانه مستعد بودن آن است که زودتر و ساده تر می توانید پیشرفت کنید. مثل اتوموبیلی که سوخت بیشتری دارد و با کمک فنرهای قوی، مسیر پر دست انداز و پر چاله ای را آسوده تر و هموارتر طی می کند. با این توضیح، باید دانست که برای نویسنده شدن، استعداد یکی از پیش نیازهاست و لزوما تنها ملاک و مهم ترین عامل نیست. فرض کنید شما یک فرد مستعد هستید. مطمئن باشید تا زمانی که مشتاق، منضبط و کوشا نباشید، نویسنده موفقی نخواهید شد. پس، همه چیز را از دریچه استعداد نبینید؛ زیرا استعداد همان ودیعه ای است که در وجود ما نهاده شده است، و ما در برخورداری از آن دخالتی نداشته ایم. بدانید که بهترین استعداد هم اگر کشف نشود و اگر پرورش نیابد ثمره ای نخواهد داد.

 

به جای کمال گرایی، بر پیشرفت تمرکز کنید

همان طور که گفته شد، استعداد چیزی است که برخورداری از آن در کنترل شما نیست. اما پرورش آن در اختیار شماست. در ضمن، مگر قرار است شما بهترین نویسنده عالم بشوید که ضعف استعداد را بهانه ای مهم برای تلاش نکردن معرفی می نمایید؟ بی شک، با هر قدر استعداد که دارید، اگر در زمینه نویسندگی به صورت اصولی آموزش بگیرید، می توانید از این نقطه که هستید یک قدم رو به جلو بردارید.

در عوض سرزش خود، از جملات مثبت و واقع بینانه کمک بگیرید

با این اوصاف، فراموش نکنید اگر مدام به خود برچسب بزنید که من استعداد نوشتن ندارم، آنگاه با بهانه تراشی نامعقول، فرصت رشد و پیشرفت را از خود دریغ کرده اید. به جای چنین خودگویی هایی از این جملات استفاده کنید:

«می دانم که برخورداری از استعداد نویسندگی، در کنترل من نیست. من نمی توانم بابت چیزی که در مورد آن اراده ای ندارم، خودم را سرزنش کنم. همین قدر استعدادی را که دارم، می پذیرم و خودم را مدام سرزنش نمی کنم.

برای پرورش همین مقدار استعداد، تلاش می کنم. می دانم که هر تلاشی نتیجه نمی دهد. پس پی تمرین های اصولی و جواب داده می روم. می دانم که برای جبران کمبود استعداد خود، لازم است بیشتر و بهتر تلاش کنم. لازم است خودم را با بالا دستی هایم مقایسه نکنم. در ضمن، نباید انتظار داشته باشم که بلافاصله به نتیجه مطلوب برسم. اگر بتوانم صبور و مشتاق باشم، آنگاه می توانم ضعف استعدادم را تا اندازه قابل توجهی پوشش دهم.

سعی می‌کنم، با حوصله در مسیر نویسنده شدن، استمرار داشته باشم. سطح آرزومندی ام را پایین می آورم تا با توانمندی هایم همخوان شود. از خودم به اندازه توانمندی هایم انتظار خواهم داشت. بر کمال گرایی ام غلبه می‌کنم، و در عوض خیال پردازی و بلند پروازی، می نویسم و مطالعه می کنم.

می دانم که اساس پیشرفت در نویسندگی، تلاش برای برداشتن یک قدم رو به جلوست. می دانم که برای پیشرفت، می بایست علاوه بر تلاش، به خودم فرصت بدهم. در هر قدم لازم است که وضعیت فعلی ام را با وضعیت قبی ام مقایسه کنم، نه با وضعیت دلخواهم. اگر مشاهده کردم که تلاش هایم نتیجه مطلوب نداده است، نویسندگی را رها نمی کنم؛ بلکه برای موفق شدن در این حرفه، عملکردم را بازنگری و در صورت لزوم آن را اصلاح و ترمیم می کنم»

هر وقت که افکار منفی به شما هجوم آورد، چنین جملاتی را با تمرکز و با صدای بلند بنویسید. نوشتن همین عبارات شما را آرام و انگیزه لازم برای ادامه مسیر را برایتان تامین می کند.

درباره‌ی admin

همچنین ببینید

اگر نوشتن این قدر شگفت انگیز است، پس چه چیزی جلوی مرا می گیرد؟

برای نویسنده نوقلم، چیزی واجب تر از غلبه بر ترس از نوشتن نیست. قصد دارم …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *