خانه / مقالات / چگونه یک نامه دوستانه بنویسم؟

چگونه یک نامه دوستانه بنویسم؟

نامه دوستانه بر خلاف نامه اداری و رسمی، لازم نیست که صریح و کوتاه باشد. این نامه می بایست لبریز از احساسات نویسنده آن باشد. دقت داشته باشید که اگر پر از سرزنش و موعظه باشد کارکرد خود را از دست خواهد داد. در نامه دوستانه سعی کنید به مخاطب خود بفهمانید که نسبت به او چه احساسی دارید. منظور از نامه دوستانه این نیست که نمی بایست در آن انتقاد کرد؛ بلکه منظور آن است که میزان رسمیت و طول نامه با یک نامه جدی و اداری تفاوت دارد.

برای نگارش یک نامه دوستانه ابتدا یک پاکت نامه زیبا و شکیل تهیه کنید. می توانید به خرازی ها سر بزنید یا با مشاهده تصاویر اینترنتی و با صرف کمی ذوق و حوصله خودتان آن را بسازید. سپس یک کاغذ متناسب با موضوع نامه انتخاب کنید. اگر می ترسید که مدام دست تان بلرزد یا نوشته تان خط خطی شود، متن خود را تایپ کنید. اگر متن خود را تایپ می کنید به چند نکته دقت داشته باشید:

پیشنهاد می کنم حتما فونت نوشته خود را از حالت پیش فرض تغییر دهید. بهتر است اندازه قلم شما ۱۴ باشد. صفحه کاغذ را یک نفس و کامل پر نکنید. هر چند سطر یک بار، با فشردن کلید اینتر، به پاراگراف بعدی بروید. این مسئله به زیبایی بصری نامه شما خواهد افزود. متن خود را راست چین و ترازبندی کنید. در پایان، از نامه خود به صورت تک رو پرینت بگیرید. به عبارتی نامه شما بهتر است که پشت و روی ورق کاغذ را پر نکرده باشد.

اما اگر با خط خوانا و زیبا بنویسید، می توانید احساسات خود را بهتر منتقل کنید. این که مخاطب دست خط منحصر به فرد شما را داشته باشد، بسیار بسیار برایش لذت بخش است. سعی کنید نگارش نامه را به کسی واگذار نکنید. اگر خودتان بد بنویسید، بهتر است که دیگران برایتان خوب بنویسند. این احساسات و اندیشه های مختص به خود شماست که می تواند برای مخاطب ارزشمند و جالب توجه باشد.

در نامه خود از ترس ها، آرزومندی ها، گله مندی ها، حرف های ناگفته، مرور خاطرات مشترک، دلتنگی ها، درخواست ها، پیشنهادها، پشیمانی ها، اشتباهات، برداشت ها و باورهایتان بنویسید.

نامه خود را با انتقاد و حال گیری آغاز نکنید. سعی کنید حال مخاطب را بپرسید. نشان دهید که برای او ارزش قائل هستید. اگر از دست او ناراحت هستید، سعی کنید قضاوت نکنید. به او فرصت دفاع بدهید. شاید معلوم شود شما اشتباه برداشت کرده اید.

سعی کنید جملات را از دیدگاه خودتان بنویسید. مثلا شاید بهتر باشد که به جای نوشتن «تو آدم نالایقی هستی» بنویسید: «من به اندازه ای که انتظار داشتم تو را لایق ندیدم.» یا به جای نوشتن «نباید اون حرف رو می زدی؟» بنویسید: «من فکر می کنم حرف درستی نزدی.» و …

دقت داشته باشید که نامه شما یک سند است. می بایست در نگارش آن دقت نظر به خرج دهید و از سرسری نویسی و شتابزدگی پرهیز نمایید. اگر می خواهید نامه را به دست مخاطب برسانید، سعی کنید خودتان این کار را انجام دهید. لطفا تا جایی که ممکن است از طریق شبکه های پیام رسان یا ایمیل، متن خود را ارسال نکنید. لمس کاغذ و مشاهده دست خط صاحب نامه، به اعتبار نویسنده و ارزش احساسات او خواهد افزود. اگر نمی توانید یا نمی خواهید نامه را شخصا به دست مخاطب برسانید، یک فرد مطمئن را واسطه قرار دهید.

واژگان انتخابی شما، نمایانگر عمق اندیشه ها و احساسات شماست. سعی کنید راحت بنویسید همان طور که حرف می زنید. خشک و رسمی نوشتن موجب می شود مخاطب با نامه تان آن طور که انتظار دارید انس نگیرد.

لازم نیست مخاطب شما فرد خاصی باشد. می توانید به یک عزیز از دست رفته نامه بنویسید. به خدا، به کسی که خود را مدیون او می بینید، به کسی که به او دسترسی ندارید، به کسی که با او مسئله و اختلاف دارید، به کسی که می خواهید حرف های ناگفته خود را با او به اشتراک بگذارید، به یک شیء، به یک روز خاص، به یک درد مشترک، به هر کس و هر چیزی که میان خود و او فاصله حس می کنید، نامه بنویسید.

خودسانسوری نکنید. اگر در نگارش نامه دوستانه نقاب بزنید، نامه شما کم تاثیر یا حتی بی تاثیر خواهد شد. نگارش نامه دوستانه مجال و موقعیتی است که حرف های ناگفته خود را بزنید، اما دقت داشته باشید که مخاطب تان را چه قدر می‌شناسید یا چه قدر با او صمیمی هستید، در غیر این صورت در میان گذاشتن نا به هنگام سرّ مگو با او، ممکن است بعدا به ضررتان تمام شود.

درباره‌ی سعید تارم

همچنین ببینید

کارگاه پیشرفته وسعت دایره واژگان (۱۰)

همان طور که می‌دانید زبان فارسی زبانی ترکیب‌ساز است؛ به عبارتی، با چسباندن پیشوند، میانوند …

۲ نظر

  1. متن کاملی بود
    ممنون از سایت خوبتان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *