خانه / کارگاه وسعت دایره واژگان / کارگاه وسعت دایره واژگان (۳)

کارگاه وسعت دایره واژگان (۳)

سومین جلسه از کارگاه وسعت دایره واژگان را پیش رو داریم. جلسات قبل را در زیر مشاهده کنید:

برای اجرای مفید این تمرین باید خاطرنشان کنم:

  • اگر جمله ای به ذهن تان نرسید همان جمله های قبلی را تکرار کنید.
  • تا حدممکن در لحظه‌ی بازنوشتن جمله ها، به لغت نامه و یا نوشته دیگری مراجعه نکنید.
  • پس از انجام تمرین، آن را کنار بگذارید. اجازه دهید لااقل یک روز بگذرد. سپس به ده جمله بازگردید و کلمه های تازه وارد را در میان آنها شناسایی کنید.

از مزایای اجرای این تمرین، می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • به طور ملموس و عینی متوجه کم وزن بودن ترازوی واژگان خود می شویم.
  • با در نظر داشتن یک معنی مشخص، فقط و فقط به دنبال واژه های متعدد و الگوهای جدید جمله سازی برای ارائه همین معنی می گردیم.
  • با آزمایش شیوه های متعدد ساخت جمله، فرایند غنی سازی واژگانی را در قالب تمرین نوشتن تجربه می کنیم.

جلسه سوم:

ذهن برای آنچه آن را غیرممکن یا نامطلوب بداند، تلاش نمی کند. (روانشناسی عزت نفس، ص ۷۴، ناتانیل براندن، ترجمه مهدی قراچه داغی، انتشارات نخستین، چ دوازدهم، پاییز ۱۳۹۴)

  1. ذهن انسان راضی نمی شود تا در مسیر تحقق اهداف به ظاهر غیرممکن یا نامطلوب گام بردارد.
  2. کافی است که ذهن انسان امری را محال یا ناخوشایند ارزیابی کند؛ در این صورت، با تمام توان با آن مقابله می کند.
  3. معیار ذهن انسان برای دنبال کردن چیزی، شدنی بودن یا خوشایندی است. در غیر این صورت، آدمیزاد را پی امور ناممکن یا نخواستنی نمی فرستد.
  4. ذهن نوع بشر در شناسایی تمایلات، بیش از هر چیزی بر راحت طلبی تمرکز دارد. به همین علت، مستعد است تا بر اهداف دشوار و مهم، برچسب ناگواری و تحقق ناپذیری بزند.
  5. اگر هوشیار نباشیم، از ذهن خود رودست می خوریم. چه بسا بارها با قضاوت های نادرست، ما را از تلاش برای پیگیری امور خود بازداشته باشد؛ به این بهانه که تعقیب اهداف مان ناممکن یا عذاب آور است.
  6. آدمیزاد بیش از هر چیز به دنبال لذت و تن پروری است، و می پرهیزد از هر چیزی که خالی از این دو باشد. در این شرایط، برای آن که از محکمه وجدان خود، سربلند بیرون بیاید، خود را فریب می دهد که پیگیری امور یادشده، ناممکن یا محدودیت زا است و به هدر دادن انرژی نمی ارزد.
  7. ذهن آدمیزاد بر مرکب امنیت طلبی و کام جویی سوار است. به محض رویارویی با مسئولیت پذیری، مسیر خود را تغییر می دهد. آنگاه برای متقاعد کردن ما، بهانه می آورد که مجبور به دور زدن شده است. زیرا در ادامه مسیر، به موانع عبورناپذیر یا فرساینده برخورد می کرد.
  8. گاهی ذهن انسان قاضی بی انصافی است. در عوض حق جویی، اندیشه لذت طلبی را در سر می پروراند. بنابراین، به محض این که منافع خود را در معرض خطر ببیند، به جرم ناممکن بودن یا دردسرساز بودن، آدمیزاد را به حبس محکوم، و او را از نزدیک شدن به امور خالی از لذت، منع می‌کند.
  9. ذهن انسان کِی حاضر می شود به تلاش تن دهد، آن هم وقتی که اهداف پیش روی خود را نشدنی یا نخواستنی ارزیابی کند؟
  10. آدمیزاد همواره در مسیر تحقق رویاهای خود می راند، مگر وقتی که ذهن او، رسیدن به مقصد را ناممکن یا ناپسندیده جلوه بدهد.

حالا شما جمله یازدهم را بنویسید.

درباره‌ی سعید تارم

همچنین ببینید

داستان‌نویسی مقدماتی (۱۰)

در مقاله قبل، دو گونه داستانی مذهبی و خانوادگی را به اختصار معرفی کردم. در …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *