سفارش متن سخنرانی

دسته:

توضیحات

سال ۱۳۹۳ در محفل طنز قمپز، متن سه یا چهار صفحه ای را در حضور استاد ناصر فیض قرائت کردم که اجرای آن حدود ده دقیقه طول کشید (!)

 

در میانه اجرا، زیرچشمی حضار را دیدم که هیچ کدام شان به من توجه نمی کند. من برای نوشتن متن طنزم بسیار تلاش کرده بودم. هر بار هم که آن را بازخوانی کرده بودم، از نتیجه راضی بودم؛ اما اشتباه من آنجا بود که هیچ گاه متن را قبل از اجرا، با صدای بلند تمرین نکردم. اگر چنین می کردم، می فهمیدم که چه قدر زمان می برد. از آن به بعد، آموختم هر وقت خواستم نوشته ای را با صدای بلند بخوانم، در نوشتن آن بیشتر دقت کنم. نوشته ای که برای اجرا طراحی و تهیه می شود تفاوت دارد با نوشته ای که صرفا برای خواندن است.

 

از جمله این تفاوت ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • نوشته باید کوتاه باشد. یا اگر بلند است، با تنظیم ریتم و ضرباهنگ، از یکنواختی و کسالت نجات داده شود. ریتم و ضرباهنگ با کوتاهی یا بلندی جمله ها، و با مکث و تاکید قابل کنترل است.

 

  • بیش از چشم نواز بودن، گوش نواز بودن مهم است. نویسنده ای که کاریزمای کلمات را می شناسد، با تکیه بر دایره لغات گسترده اش، می تواند تصمیم بگیرد هر کلمه مناسب حال کدام مقام است؛ زیرا از قدیم گفته اند: بنشین و بفرما و بتمرگ هر سه به یک به معناست. اما بسته به این که کجا به کار گرفته شوند بوی تعارف، تکریم و توهین از آن استشمام می شود.

 

  • متن باید روان باشد، طوری که از به خاطر سپردن یا از رو خواندن آن، از خواننده انرژی زیادی نگیرد. در این صورت، خواننده متن می تواند هر از چندگاهی سر خود را از روی متن بلند کند و با حضار ارتباط چشمی داشته باشد.

 

  • نوشته ای که برای اجرا تهیه می شود، حتما باید تلفظ صحیح کلمات را مشخص کرده باشد. برای مثال این بیت حافظ را در نظر بگیرید:

در کنج دماغم مطلب جای نصیحت

کاین گوشه پر از زمزمه چنگ و رباب است

 

بسیار محتمل است کسی که این متن را از رو برای دیگران می خواند، مَطَلَب را «مَطلَب» و «رَباب» را «رُباب» بخواند. همین اشتباهات کوچک ممکن است اعتبار سخنران را خدشه دار کند.

 

  • نوشته مناسب اجرا، حتما باید نشانه گذاری، تقطیع، لحن مشخص و تکیه و تاکید داشته باشد. مشهورترین مثال در این زمینه حکایت همان محکوم به اعدام است که با اضافه کردن یک ویرگول به فرمان شاه، از مرگ نجات یافت:
    • بخشایش لازم نیست اعدامش کنید.
    • بخشایش[،] لازم نیست اعدامش کنید.

 

لحن بار معنایی متن را به دوش می کشد. همچنین، احساس نهفته در متن را برون ریزی می کند. لحن می تواند خشمناک، طنزآلود، نومیدانه، مونوتُن (یکنواخت)، هیجانی، کنایی (نیش‌دار)، رازآلود، ملتمسانه و… باشد. نوشته ای که به قصد اجرا نوشته نشده باشد، نویسنده را در تنگنایی قرار می دهد که بار معنایی را نه از طریق صدا، بلکه از طریق انتخاب واژهای مناسب منتقل کند.

 

اگر برگه دیالوگ گویی دوبلورها را دیده باشید خواهید دید که متن هر کدام از ایشان به صورت قطعه قطعه نوشته شده است. در دوبله، به این کار سینک زدن (تنظیم کوتاهی یا بلندی دیالوگ، با مدت زمان باز و بسته شدن دهان بازیگر) می گویند.

 

مثال:

هیچ کس حرف دلم رو نشنید. توقع داشتی چی کار کنم؟ دست رو دست بذارم تا جونم درآد.

 

این جمله ها را به چند طریق می توان تقطیع کرد:

هیچ کس حرف دلم رو نشنید./ توقع داشتی چی کار کنم؟/ دست رو دست بذارم تا جونم درآد.

هیچ کس/ حرف دلم رو نشنید./ توقع داشتی/ چی کار کنم؟/ دست رو دست بذارم/ تا جونم درآد.

هیچ کس حرف دلم رو/ نشنید. توقع داشتی چی کار کنم؟/ دست رو دست بذارم تا جونم/ درآد.

 

همین جمله‌ها را می توان با تاکیدهای متفاوت به کار برد.

مثال:

هیچ کس حرف دلم رو نشنید. (یعنی حتی یک نفر هم نبود تا حرف دلم را بشنود.)

هیچ کس حرف دلم رو نشنید. (یعنی افرادی هستند حرف های معمولی ام را شنیده باشند؛ اما کسی که حرف دلم را شنیده باشد، دور و برم نیست.)

 

با این توضیحات، مشخص شد که تهیه و تنظیم متن سخنرانی – البته آن دسته از سخنرانی هایی که لذت بردن شنوندگان از متن، برای سخنران مهم باشد – اگر چه در ابتدا ساده به نظر می رسد؛ نیازمند تجربه و تخصص است.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “سفارش متن سخنرانی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *